Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Do trupa - interpretacja

Geneza utworuSonet pochodzi z drugiej księgi zbioru „Lutnia”, zawierającego utwory
Opis sytuacji lirycznejPodmiot liryczny sonetu porównuje siebie jako
Opis podmiotu i przedmiotu lirycznegoPodmiot liryczny przedstawia samego siebie jako człowieka „rażonego strzałą miłości”, która doprowadza go stanu bliskiego śmierci. Adresatem jego przemowy jest trup, nad którym stoi być może w trakcie czuwania w kaplicy. Martwy człowiek poddaje się
Analiza i interpretacja utworu Gatunkowo utwór jest sonetem, co zostało już zaznaczone w podtytule wiersza. Należy do liryki bezpośredniej. Ma postać monologu dramatycznego. Jest to wiersz czterostrofowy. Dwie pierwsze strofy zawierają po cztery wersy, dwie kolejne mają po trzy wersy.
W utworze występują rymy żeńskie, dokładne. W strofach czterowersowych występują rymy okalające. Schemat rymów abba, abba, cdd, cee został zaczerpnięty z konstrukcji sonetów średniowiecznych. Utwór jest napisany wierszem jedenastosylabowym, ze średniówką po piątej sylabie. 
Wiersz jest jednym wielkim porównaniem sytuacyjnym. Sam zamysł prowadzenia jednostronnego dialogu z partnerem, który odpowiedzieć nie może, bo nie żyje, jest przykładem konceptu barokowego, koncept ten wyolbrzymia przeżycia podmiotu lirycznego. Jaskrawe antytezy składają się na hiperbolę, jaką tworzy wiersz jako całość.